ข้อมูลตามประเด็นนโยบาย (2)

5.   นโยบายด้านการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน

ถนน

ใน พื้นที่เขตองค์การบริหารตำบลเวียงทอง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ตัดผ่าน เป็นถนนที่มีความกว้างของผิวจราจร ประมาณ 20 เมตร มีทางเท้า มีความกว้างของเขตทางประมาณ 30 เมตร เป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก สภาพดีใช้ได้ทุกฤดูกาล ผ่านเข้ามาทางด้านทิศตะวันออกของพื้นที่ และทางหลวงชนบท หมายเลข พร 4004 สายบ้านทุ่ง – สุพรรณ ตัดผ่านพื้นที่ของหมู่ที่ 9,หมู่ที่ 8 และหมู่ที่ 11 ระยะทางตัดผ่านโดยประมาณ 6 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยาง สภาพดีใช้ได้ทุกฤดูกาล มีความกว้างของผิวจราจร ประมาณ 6 เมตร ไม่มีเขตทาง

ในพื้นที่เขต องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองมีถนนสายหลัก จำนวน 1 สาย เป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก และถนนลาดยาง แยกจากถนนสายหลักเข้าสู่พื้นที่ในเขตและสู่หมู่บ้านในเขตองค์การบริหารส่วน ตำบลเวียงทอง ในเขตชุมชนมีถนนกว้างประมาณ 3.50 – 4 เมตร ไม่สามารถขยายได้โดยไม่กระทบกับชาวบ้าน ปัจจุบันบนถนนทั้งสายหลักและสายรองมีปัญหาเนื่องจากรถแล่นเร็วและมีทางแยก เข้าสู่ถนนซอยจำนวนมาก ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองมีถนนสายย่อย (ถนนซอย) จำนวนมาก ถนนซอยเหล่านี้ มีความกว้างโดยประมาณ 3- 4 เมตร ไม่มีทางเท้า ไม่มีพื้นที่สำหรับการขยายตัว มีทั้งที่เป็นถนนคอนกรีตและถนนดิน และถนนซอยจำนวนมากเป็นถนนปลายตันโดยสิ้นสุดที่หน้าบ้านของราษฎรหรือพื้นที่ เกษตรกรรม

ข้อมูลถนนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง

ลำดับที่                        ประเภท                                 จำนวนเส้น                           ระยะทางกิโลเมตร

1                             ถนนลาดยาง                                         5                                   10.00

2                            ถนน คสล.                                            114                               8.22

3                            ถนนลูกรัง                                             7                                   15.00

รวม                                                                                    113                               33.22

ข้อมูลจากส่วนโยธา องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง  ณ วันที่ 30 เมษายน 2555

ระบบประปา

ใน เขตพื้นที่มีระบบประปาที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการประปาหมู่บ้าน โดยมีแหล่งน้ำดิบคือ น้ำบาดาล ระบบปรับปรุงคุณภาพน้ำบางแห่งสร้างตามแบบมาตรฐานของกรมอนามัย ซึ่งออกแบบสำหรับ น้ำใต้ดิน ประกอบด้วย การสเปรย์น้ำเพื่อออกซิไดซ์เหล็กและแมงกานีส การกรองทรายแบบช้า (Slow Sand Filter) ถังพักน้ำใส และถังสูงจ่ายน้ำ ปัจจุบันมีครัวเรือนที่ใช้น้ำประปา คิดเป็นร้อยละ 92 ของครัวเรือนทั้งหมดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง ครัวเรือนที่เหลือใช้น้ำบาดาลและบ่อน้ำตื้น เนื่องจากตัวบ้านเรือนอยู่บนตำแหน่งที่มีแหล่งน้ำผิวดินเดิมที่ใช้อยู่

ข้อมูลประปาหมู่บ้าน ของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง

ที่ ชื่อหมู่บ้าน จำนวนถังประปา
1 บ้านไชยามาตย์ หมู่ที่ 1 1
2 บ้านไชยามาตย์ หมู่ที่ 12 1
3 บ้านทองเกศ หมู่ที 2 และ 3 1
4 บ้านโพธิสุนทร หมู่ที่ 4 และ 5 1
5 บ้านน้ำบ่อ หมู่ที่ 6 1
6 บ้านเขื่อนคำลือ ม.7 1
7 บ้านเขื่อนคำลือ ม.10 1
8 บ้านเวียงทองใหม่ ม.9 1
9 บ้านผาสุก ม.8 1
10 บ้านผาสุก ม.11 1
  รวม 10

ข้อมูลจาก ส่วนโยธา อบต.เวียงทอง ณ วันที่ 30 เมษายน 2555

ระบบระบายน้ำ

สำหรับ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองมีทางระบายน้ำจำนวนน้อย พบเพียงบางช่วงของถนนบางสายโดยมีสภาพต่างๆกัน เช่น ถนนสายหลักบางจุด ถนนแยกเข้าออกซอย เป็นต้น โดยส่วนใหญ่เป็นรางคอนกรีตมีฝาเปิด – ปิด ปลายท่อจะไปสิ้นสุดที่ลุ่มหรือแม่น้ำ ในบริเวณที่ไม่มีระบบระบายน้ำ น้ำจะไหลไปตามพื้นที่เข้าสู่ที่ลุ่มหรือแหล่งน้ำ บางพื้นที่เมื่อฝนตกหนักจะมีปัญหาน้ำท่วมขังบ้างแต่เป็นช่วงเวลาสั้นๆ และยังไม่มีผลกระทบรุนแรง องค์การบริหารส่วนตำบลได้กำหนดไว้ในแผนพัฒนาท้องถิ่นจะดำเนินการทยอยสร้าง ระบบระบายน้ำริมสองฟากถนนสายต่างๆอย่างต่อเนื่องซึ่งในระยะยาวองค์การบริหาร ส่วนตำบลควรทำแผนก่อสร้างระบบระบายน้ำให้สอดคล้องกับภูมิประเทศโดยระบายลง สู่พื้นที่ลุ่มหรือแม่น้ำ

ระบบไฟฟ้า

ร้อยละ 100 ของครัวเรือนทั้งหมดมีไฟฟ้าใช้ ถึงแม้จะมีบ้านเรือนที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากหมู่บ้าน หรืออยู่ในพื้นที่ทำการเกษตรที่รอการขยายเขตไฟฟ้า แต่ก็ยังคงมีไฟฟ้าระบบพลังงานแสงอาทิตย์ใช้ การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเป็นผู้ให้บริการ โดยมีสำนักงานตั้งอยู่ในเขตอำเภอสูงเม่น มีดวงไฟฟ้าสาธารณะริมถนน (ไฟฟ้าส่องสว่าง) ครบทุกเส้นทาง

ระบบสื่อสาร

ใน เขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีตู้โทรศัพท์สาธารณะ จำนวน 12 แห่ง มีตู้ไปรษณีย์ จำนวน 1 แห่ง เสารับ – ส่ง สัญญาณโทรศัพท์เคลื่อนที่ จำนวน 3 จุด และมีระบบเสียงตามสายให้บริการครอบคลุมพื้นที่ทั้งเขตองค์การบริหารส่วนตำบล เวียงทอง หน่วยงานที่มีข่ายวิทยุสื่อสารในพื้นที่ ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ที่ทำการผู้ใหญ่บ้านและตู้ยามตำรวจ

ฌาปนสถาน

ในพื้นที่มีฌาปนสถาน จำนวน 4 แห่ง ตั้งกระจายอยู่ในหมู่บ้านต่างๆ ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ห่างจากเขตชุมชน ระบบที่ใช้เป็นเมรุแบบเตาเผา

การใช้ที่ดินปัจจุบัน

  • การใช้ที่ดินประเภทพาณิชยกรรม
  • การใช้ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัย
  • การใช้ที่ดินประเภทอุตสาหกรรม
  • การใช้ที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
  • การใช้ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
  • การใช้ที่ดินประเภทเกษตรกรรมและป่าไม้
  • การใช้ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการ
  • การใช้ที่ดินประเภทสถาบันราชการ และสาธารณูปโภคสาธารณูปการ

1.  การใช้ที่ดินประเภทพาณิชยกรรม
สถานประกอบการด้านพาณิชยกรรมในพื้นที่ได้แก่ ร้านค้าขายของชำ ตลาดสด ร้านวัสดุก่อสร้าง ร้านอาหาร คลีนิค สถานพยาบาล ร้านเสริมสวย ร้านซ่อมรถ ร้านซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า และโรงแรม การใช้ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมนี้จะตั้งอยู่บริเวณใจกลางหมู่บ้าน หรือล้อมรอบด้วยการใช้ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยที่มีความหนาแน่นสูงกว่า พื้นที่ที่มีการใช้ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยที่ห่างออกไปจากบริเวณใจกลาง ชุมชน นอกจากนี้สถานประกอบการ ด้านพาณิชยกรรมเหล่านี้ยังตั้งอยู่ติดกับเส้นทางคมนาคม คือ ถนนสายหลัก ถนนสายรอง และถนนสายเล็กๆ หรือซอยต่างๆ แยกจากถนนสายหลักของหมู่บ้าน ทั้งนี้ ปัจจุบันการใช้อาคารสำหรับประกอบพาณิชยกรรมจำนวนมากเป็นการใช้อาคารแบบผสม คือ ทั้งทำการค้าและพักอาศัยในอาคารเดียวกัน อาคารทั้งหมดสูงไม่เกิน 2 ชั้น

การ ขยายตัวของการใช้ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมมีแนวโน้มว่าจะเกิดขึ้นในอัตราต่ำ เพราประชาชนผู้ใช้บริการมีจำนวนน้อย และไม่ได้ตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมสายหลัก อีกทั้งยังตั้งอยู่ไม่ไกลนักจากตัวเมือง พ่อค้าแม่ค้าในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองจะซื้อสินค้ามาจากร้านค้าใน ตัวจังหวัดเพื่อนำมาขาย สินค้าเกือบทั้งหมดเป็นสินค้าอุปโภคบริโภคที่ใช้ประจำวัน มีร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าอยู่เพียงร้านเดียว และเมื่อนำมาพิจารณาจากระยะทางโดยเฉลี่ยจากร้านค้าไปถึงบ้านเรือนที่พัก อาศัย พบว่ามีระยะทางโดยเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลเมตร จึงพอสรุปได้ว่า ประชาชนในท้องถิ่นได้รับความสะดวกพอสมควร

2.  การใช้ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัย
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง การใช้ที่ดินประเภทที่พักอาศัย โดยประมาณ 6,875 ไร่ ในพื้นที่เขตหมู่บ้านมีที่พักอาศัยมีความหนาแน่นมาก บริเวณพื้นที่รอบนอกหมู่บ้าน ทส่วนใหญ่เป็นพื้นที่นามากกว่าพื้นที่สวน อาคารพักอาศัยเป็นบ้านเดี่ยวสูง 1 – 2 ชั้น ก่อสร้างด้วยไม้เป็นส่วนใหญ่

ใน เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองมีการใช้ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยจำนวน 6,875 ไร่ หรือร้อยละ 30.40 ของพื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองทั้งหมดกล่าวได้ว่าเป็นการใช้ ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย ที่พักอาศัยจำนวนมากได้ถูกใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่นๆด้วย เช่น ขายของชำ ขายอาหาร อุตสาหกรรม เป็นต้น การขยายตัวเกิดขึ้นในอัตราต่ำ พื้นที่อยู่อาศัยมีสภาพแวดล้อมโดยทั่วไปค่อนข้างดี มีไฟฟ้า น้ำประปา ทั่วถึง มีที่อ่านหนังสือพิมพ์ทุกหมู่บ้าน บางหมู่บ้านมีอาคารอเนกประสงค์สำหรับให้ประชาชนใช้ประกอบกิจกรรมสาธาณะต่างๆ มีปัญหาน้ำท่วมในช่วงฤดูฝนเพราะมีแม่น้ำยมไหลผ่านหมู่บ้าน แต่ท่วมในระยะเวลาสั้นๆ นอกจากนั้นแล้วยังคงมีปัญหาด้านเสียง ฝุ่น และกลิ่น เนื่องจากมีการประกอบอาชีพอุตสาหกรรมไม้เป็นส่วนมาก

3.  การใช้ที่ดินประเภทอุตสาหกรรม

ใน เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองไม่มีโรงงานขนาดใหญ่ มีเฉพาะโรงงานขนาดเล็กตั้งอยู่ปะปนกับอาคารพักอาศัยและสวนในหมู่บ้าน ซึ่งโรงงานเหล่านี้ได้แก่ โรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้ ที่ว่างระหว่างอาคารที่พักอาศัยเป็นที่เก็บวัสดุ ที่ผลิต ที่พักและเก็บสินค้า สถานที่แสดงสินค้า ตลอดจนเป็นสถานที่วางจำหน่ายสินค้า แต่ยังมีบ้านจำนวนมากที่ถูกใช้เป็นสถานที่ทำงานด้วย ถึงแม้ว่าการผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้จะสร้างงานและรายได้จำนวนมากแก่ชุมชน แต่ก็ก่อให้เกิดปัญหาเสียง ผุ่น และกลิ่น รบกวนบ้านข้างเคียง เนื่องจากตัวอาคารและเครื่องจักรไม่เหมาะสม

4.  การใช้ที่ดินประเภทสถาบันศาสนา

ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองมีวัดอยู่จำนวน 7 แห่ง สำนักสงฆ์ 2 แห่ง เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา

5.  การใช้ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา

ใน พื้นที่ศึกษามีโรงเรียนอยู่ทั้งหมดจำนวน 4 แห่ง มีโรงเรียนที่ถูกปิดจำนวน 1 แห่ง ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 1 แห่ง และมีที่อ่านหนังสือพิมพ์สำหรับทุกหมู่บ้าน โรงเรียนทุกแห่งจะตั้งอยู่ในตัวหมู่บ้าน ล้อมรอบด้วยการใช้ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัย โรงเรียนเหล่านี้มีพื้นที่โล่งว่างและได้เปิดโอกาสให้ประชาชนเข้าไปใช้ ประกอบกิจกรรมนันทนาการและจัดงานในเทศกาลและโอกาสต่างๆด้วย

เมื่อ พิจารณาเปรียบเทียบระหว่างจำนวนสถานศึกษาและแนวโน้มการขยายตัวของประชากร กล่าวได้ว่า จำนวนสถานศึกษาที่มีอยู่เพียงพอแล้ว แต่ควรปรับปรุงสิ่งบริการเพื่อให้ชุมชนได้เข้ามาใช้บริการหลายๆอย่างร่วม ด้วย เช่น สนามกีฬา ห้องสมุด ตลอดจนใช้เป็นสถานที่จัดงานและประชุม เป็นต้น ส่วนโรงเรียนที่ถูกปิดควรปรับปรุงและใช้เป็นที่ตั้งกิจกรรมสาธารณประโยชน์ เช่น สโมสรเยาวชน ห้องสมุดประชาชน ศูนย์สงเคราะห์ผู้สูงวัย เป็นต้น

6.  การใช้ที่ดินประเภทเกษตรกรรมและป่าไม้

ใน เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองมีการใช้ที่ดินประเภทเกษตรกรรมและป่าอยู่ จำนวน 15,737.50 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 69.59 ของพื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทั้งหมดพื้นที่เกษตรกรรมส่วนใหญ่เป็น ที่นา ส่วนที่เหลือเป็นสวน พื้นที่เกษตรกรรมจะตั้งอยู่ โดยรอบพื้นที่อยู่อาศัย และเป็นส่วนที่รองรับการขยายตัวของการใช้ที่ดินประเภทอื่นๆ โดยเฉพาะพื้นที่เกษตรกรรมซึ่งตั้งอยู่ริมสองฟากถนนมีแนวโน้มว่าจะเกิดการ เปลี่ยนแปลงก่อน ประชาชนจำนวนหนึ่งในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลได้ขายพื้นที่เกษตรกรรมเพื่อนำ เงินไปใช้จ่าย ประกอบกับการทำการเกษตรมีปัญหาหลายประการทั้งในแง่ของการขาดแคลนน้ำในฤดู แล้ง การขาดแคลนแรงงาน และความไม่แน่นอนของผลผลิตและราคา

นอกจาก พื้นที่เกษตรกรรมจะถูกใช้เป็นพื้นที่สำหรับการขยายตัวของชุมชนแล้วยังมีส่วน ช่วยทำหน้าที่เป็นพื้นที่โล่งเพื่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม ช่วยลดความรุนแรงของปัญหามลภาวะทางอากาศ และหากควบคุมไม่ให้การใช้ที่ดินประเภทนี้เปลี่ยนแปลง ก็สามารถใช้เป็นเครื่องควบคุบการขยายตัวของเมือง (Green Belt) ได้ โดยกำหนดให้เป็นการใช้ที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อเกษตรกรรมหรือควบคุมไม่ให้ ใช้ประโยชน์บางประเภท

7.  การใช้ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม

ใน เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง ไม่มีสวนสุขภาพและสวนสาธารณะ ส่วนใหญ่จะเป็นการนำพื้นที่ว่างของชุมชนมาดัดแปลงและแต่งให้ใช้ประโยชน์ เพื่อเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ โดยการปลูกต้นไม้ จัดแต่งภูมิทัศน์และนำอุปกรณ์ออกกำลังกาย เครื่องเล่นสำหรับเด็กมาวาง นอกจากนั้นแล้วก็มีการใช้พื้นที่โล่งในสถานที่ราชการ เช่น โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบล เป็นสนามฟุตซอล สนามบาส และสนามตระกร้อ เป็นต้น นอกจากนี้นแล้วก็มีพื้นที่ว่างในวัดและโรงเรียนที่ประชาชนสามารถเข้าไปใช้ ประกอบกิจกรรมนันทนาการบางประเภทได้

เมื่อพิจารณาว่ามีพื้นที่โล่ง เพื่อให้ประชาชนใช้ประกอบกิจกรรมนันทนาการอย่างเป็นทางการนั้น จะเห็นว่ามีจำนวนพื้นที่น้อยมาก ต่ำกว่ามาตรฐานของกรมโยธาธิการและผังเมืองแต่หากพิจารณาว่ามีพื้นที่โล่งอีก จำนวนมาก ทั้งที่อยู่ในสถานศึกษา ในวัดและสถานที่ราชการที่ประชาชนสามารถเข้าไปใช้ประกอบกิจกรรมนันทนาการได้ ก็จะเห็นว่ามีจำนวนเพียงพอและมีการกระจายตัวในลักษณะที่ประชาชนสามารถจะใช้ บริการได้สะดวก แต่พื้นที่ที่มีศักยภาพสูงสำหรับใช้เป้นพื้นที่โล่งเพื่อประกอบกิจกรรม นันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม ก็คือ พื้นที่ริมตลิ่งแม่น้ำยมซึ่งเป็นพื้นที่ที่ควรได้รับการปรับปรุง เริ่มตั้งแต่การขุดลอก การสร้างผนังริมตลิ่งเพื่อป้องกันตลิ่งพัง การก่อสร้างเขื่อน ก่อสร้างฝายเป็นระยะๆ เพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้ รวมทั้งการควบคุมการใช้ที่ดินริมสองฟากแม่น้ำยม จากริมแม่น้ำให้เป็นพื้นที่เปิดโล่ง ห้ามไม่ให้มีสิ่งก่อสร้างยกเว้นสิ่งสาธารณูปโภคและถ้าเป็นพื้นที่สาธารณะ พื้นที่งอก ควรพัฒนาให้เป็นสวนสาธารณะ ควรก่อสร้างทางเข้าหรือถนนริมแม่น้ำเพื่อความสามารถในการเข้าถึง รวมทั้งเพื่อใช้ในการขุดลอกและบำรุงรักษาแม่น้ำ

8.  การใช้ที่ดินประเภทสถาบันราชการ สาธารณูปโภค สาธารณูปการ

การ ใช้ที่ดินประเภทสถาบันราชการ มีอยู่เพียง 3 แห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ จำนวน 2 แห่ง มีตู้ยามตำรวจ จำนวน 2 แห่ง มีสำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองหลังใหม่ และหลังเก่า และมีศูนย์สาธารณสุขมูลฐานและที่อ่านหนังสือพิมพ์ตามหมู่บ้านต่างๆ มีสถานที่กำจัดขยะ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนประชากรในท้องถิ่นและมาตรฐานของหน่อยงานต่างๆ นับว่ามีจำนวนเพียงพอที่จะให้บริการแก่ประชาชน

 6.  นโยบายด้านการพัฒนาแหล่งน้ำ

แหล่งน้ำ

แม่ น้ำยม เป็นแม่น้ำสายหลักของจังหวัดแพร่ ไหลผ่านพื้นที่ของตำบลเวียงทองในเขตพื้นที่หมู่ที่ 1,2,4,5,6,7,8,9,10,11 และ 12 มีความยาวโดยประมาณ 6 กิโลเมตร ซึ่งเป็นแหล่งน้ำเพื่อการเกษตร ในฤดูฝนระดับน้ำจะสูงขึ้นมากและไหลแรงทำให้ตลิ่งริมฝั่งแม่น้ำพังทลายและ ท่วมบริเวณที่ราบลุ่มสร้างความเสียหายแก่พื้นที่ทำการเกษตร และเข้าท่วมบ้านเรือนของประชาชนที่ปลูกสร้างริมฝั่งแม่น้ำ และในฤดูแล้งมีปัญหาการขาดแคลนน้ำ ทั้งเพื่อการเกษตรและการอุปโภคบริโภค ปัจจุบันสภาพแม่น้ำยมบางจุดมีสภาพตื้นเขินมีวัชพืชขึ้นรก

ลำห้วยและอ่างเก็บน้ำ

ใน พื้นที่เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง มีลำห้วย จำนวน 5 สาย คือ ลำห้วยแพน,ห้วยล่องผา,ห้วยร่องแวง,ห้วยน้ำขุ่นและห้วยม่วง มีอ่างเก็บน้ำ จำนวน 1 แห่ง คือ อ่างเก็บน้ำห้วยร่องผา แหล่งน้ำธรรมชาติเหล่านี้ ถูกใช้ประโยชน์เพื่อทำการเกษตรและการประมงน้ำจืด

ระบบบำบัดน้ำเสีย

ปัจจุบัน ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองและพื้นที่ต่อเนื่องยังไม่มีระบบบำบัด น้ำเสีย น้ำเสียจากชุมชน จากองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองอาจจำแนกเป็น 2 กลุ่มคือ

ก. น้ำเสียจากส้วม ซึ่งปัจจุบันตามข้อบังคับตำบล เรื่อง การกำจัดขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลจะต้องระบายลงบ่อเกรอะ – บ่อซึม

ข. น้ำเสียจากกิจกรรมอื่นๆ เช่น ครัว การอาบ ซักล้าง ฯลฯ ปัจจุบันระบายลงสู่ผิวดินที่ว่างข้างที่พักอาศัย บางส่วนที่อยู่ใกล้ท่อระบายน้ำหรือแม่น้ำก็จะระบายลงสู่รางระบายน้ำหรือแม่ น้ำแต่ส่วนใหญ่จะระบายลงผิวดินและซึมหายไป เนื่องจากความหนาแน่นประชากรค่อนข้างต่ำ ปัญหาการระบายน้ำเสียส่วนนี้ลงแม่น้ำจนเกิดสภาวะน้ำเน่าเสียยังไม่เกิดขึ้น

 7.  นโยบายด้านการพัฒนาสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรธรรมชาติ

องค์การ บริหารส่วนตำบลเวียงทองได้ตระหนักถึงปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ที่นับวันจะทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้น จึงได้มีการอนุรักษ์ ฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติโดยการส่งเสริมและร่วมมือกับประชาชนใน เขตพื้นที่ร่วมกันปลูกป่าทดแทนอยู่เสมอ รวมถึงการปล่อยพันธุ์ปลาต่างๆลงสู่แม่น้ำยมและอ่างเก็บน้ำเพื่อร่วมกัน ฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมให้คงอยู่ในสภาพเดิม

การจัดการขยะ

ปัจจุบัน องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองมีรถยนต์ที่ใช้จัดเก็บขยะจำนวน 1 คัน ขนาดความจุ 5 ลบ.ม. จัดซื้อเมื่อ 28 ธันวาคม 2544 ปัจจุบันจัดเก็บขยะ 3 เที่ยว/วัน (หยุดวันเสาร์) ปริมาณขยะ 15 ตัน/วัน (เป็นข้อมูลคร่าวๆ ไม่ได้จากการชั่งน้ำหนักขยะจริง) ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองสามารถจัดเก็บได้ ทั้งหมด 100% ขยะที่พบมีทั้งจากในครัวเรือนและเศษไม้ ใบไม้ กิ่งไม้ จากสวน โดยองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองเก็บค่ากำจัดขยะ จำนวน 25 บาท/หลังคาเรือน การจัดเก็บขยะได้ดำเนินการโดยนำเอาไปกองทิ้ง (Open Dump) และฝังกลบปีละ 2 – 3 ครั้งในบ่อบนเนินเขาในพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทองเอง จำนวน 10  ไร่ ตั้งอยู่ที่หมู่ 8 บ้านผาสุก ตำบลเวียงทอง ห่างจากแหล่งชุมชน ประมาณ 12 กิโลเมตร ปัญหาที่พบคือ หลุมทิ้งขยะมีกลิ่นเหม็นและน้ำฝนที่ล้นจากกองขยะปนเปื้อนต่อสิ่งแวดล้อม บริเวณใกล้เคียง เพื่อลดและแก้ไขปัญหาต่างๆ องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงทอง ได้ตั้งงบประมาณเพื่อดำเนินการเกี่ยวกับการกำจัดขยะ

8.  นโยบายด้านการเมือง การปกครอง และการบริหารจัดการที่ดี

ตามพระ ราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 มาตรา 15 และมาตรา 25 ประกอบกับการประกาศคณะกรรมการพนักงานส่วนตำบล จังหวัดแพร่ เรื่อง หลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลขององค์การบริหารส่วนตำบล ลงวันที่ 24 ตุลาคม 2545 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม และมติที่ประชุมคณะกรรมการพนักงานส่วนตำบลจังหวัดแพร่เห็นชอบให้องค์การ บริหารส่วนตำบลเวียงทอง กำหนดโครงสร้างส่วนราชการภายใน ดังนี้

 – หน่วยงานตรวจสอบภายใน

งานตรวจสอบภายใน

1. สำนักงานปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล

1.1 งานบริหารทั่วไป
1.2 งานการเจ้าหน้าที่
1.3 งานนโยบายและแผน
1.4 งานกฎหมายและคดี
1.5 งานเทศกิจ
1.6 งานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย
1.7 งานส่งเสริมการท่องเที่ยว
1.8 งานสวัสดิการและพัฒนาชุมชน
1.9 งานสังคมสงเคราะห์
1.10 งานส่งเสริมการเกษตร
1.11 งานประชาสัมพันธ์

2.  ส่วนการคลัง

2.1 งานการเงิน
2.2 งานบัญชี
2.3 งานพัฒนาและจัดเก็บรายได้
2.4 งานทะเบียนทรัพย์สินและพัสดุ

3. ส่วนโยธา

3.1 งานก่อสร้าง
3.2 งานออกแบบและควบคุมอาคาร
3.3 งานประสานสาธารณูปโภค
3.4 งานผังเมือง

4. ส่วนการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม

4.1 งานบริหารการศึกษา
4.2 งานกิจการโรงเรียน
4.3 งานการกีฬาและนันทนาการ
4.4 งานศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก

5.ส่วนสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม
5.1 งานอนามัยและสิ่งแวดล้อม
5.2 งานส่งเสริมสุขภาพและสาธารณสุข
5.3 งานควบคุมและจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อม
5.4 งานรักษาความสะอาด
5.5 งานบริการสาธารณสุข
5.6 งานควบคุมโรค